گناه شناسی

سیصد و سیزده فدائی منجی انسانهایی هستند حلال زاده، با تربیتی درست، با ایمانی استوار چون کوه، دارای کسب حلال و گوش،چشم،زبان،شکم و دامن پاک

چگونگی به حساب کشیدن نفس از منظر امیرمؤ منان علی (علیه السلام)

روزی علی (علیه السلام) نقل کرد که پیامبر (صلی الله علیه وآله) فرمود: زیرک ترین و هشیارترین انسانها کسی است که خود را به حساب بکشد و برای بعد از مرگ خود کار بکند.
مردی پرسید: ای امیرمؤ منان ! چگونه نفس خود را به حساب بکشد؟
امام فرمود:

وقتی که صبح کرد و سپس آن روز فرا رسید به خویشتن بازگردد و خطاب به خود بگوید:

ای نفس ! امروز روزی بود که بر تو گذشت ، و هرگز دیگر باز نمی گردد، و خداوند از تو سوال می کند که:

این روز را در چه راهی به پایان رساندی؟

چه کاری در آن کردی؟

آیا خدا را به یاد آوردی و او را ستودی؟

آیا نیازهای مؤمنان را برآوردی؟

آیا رفع اندوه از مؤ منی نمودی؟

آیا در غیاب مؤ من نزد اهل، و فرزندانش آبروی او را حفظ کردی؟

و پس از مرگ او، آیا آبرویش را در میان بازماندگانش نگه داشتی؟

آیا از غیبت و بدگویی پشت سر مؤ من خودداری نمودی ؟

آیا مسلمانی را یاری کردی؟

تو در این روز چه کردی ؟
اگر در پاسخ گفت : کارهای نیک انجام دادم ، خدا را حمد و سپاس کن و تکبیر بگو به خاطر توفیقی که نصیب تو شده است ، و اگر گفت : امروز گناه کردم یا کوتاهی نمودم از درگاه خداوند استغفار و طلب آمرزش کن و تصمیم بگیر که دیگر تکرار گناه نکنی.
منبع: داستان صاحبدلان / محمد محمدی اشتهاردی

شیعه علی و گناه!؟

بسیاری از ماها ادعا می کنیم که شیعه هستیم امیرالمؤمنین علیه السلام هستیم در حالی که این فقط صرف ادعاست و شیعه همانطور که از اسمش پیداست یعنی پیرو و کسی که قدم در جای پای امامش می گذارد و در همه امور از او پیروی می کند و طوری زندگی می کند که مورد رضایت و پسند امام اوست.

شخصى به امیرالمؤمنین علیه‎السلام عرض کرد : فلانى بسیار گناه مى کند اما در عین حال از شیعیان شماست .

امیر المؤ منین علیه السلام فرمود: یک یا دو دروغ در نامه اعمال تو نوشته شد. اگر بسیار گناه مى کند و ما در دوست دارد و دشمن دشمنان ماست یک دورغ گفتى زیرا او دوستدار ما است نه شیعه ما. در حالى که تو گفتى او شیعه ماست . (شیعه که اهل گناه نیست!).[1]

در روایت دیگری هست که مردى به امام حسن‌ مجتبی علیه‌السلام عرض کرد: من از شیعیان شما هستم؛ حضرت فرمودند: اى بنده خدا! اگر از اوامر و نواهى ما اطاعت کنی، راست مى‏ گویی؛ و اگر برخلاف این باشی، بر گناهان خود اضافه نکن؛ و مدعى این مقام عالى که اهلیت آن را نداری، مشو و مگو من از شیعیان شما مى‏ باشم؛ بلکه بگو «من از دوستان و محبان شما هستم» و با دشمنان شما دشمنم؛ که در این‌جا خیر خواهی دید. [2]

شهید محراب، ایت الله دستغیب در این باره می فرمایند:

حب علی خضوع و خشوع می آورد. در دل هر کس که حب علی جای گرفت - به خدای علی قسم - آتش جهنم بر او حرام است. بلا شک حب یک حقیقت است و از خصوصیات این حب خضوع است؛ یک نوع خضوع در آدم، برای محبوبش پیدا می شود. حب که آمد نفس از طغیان و قلدری در برابر محبوب خودداری می کند هر که حب علی در دلش جای گرفت، در برابر خدا طغیان ندارد، در برابر علی سرکشی ندارد. تا گفته می شود که علی نماز را دوست داشت، می گوید: «والله من هم نماز را دوست دارم؛ تا می گویند علی روزه را دوست داشت، روزه ی تابستان را علی دوست داشت، این هم که محب علی شد، خاشع شد، می گوید من هم روزه را دوست دارم. این شخص دیگر طغیان ندارد. اگر هم یک وقت مثلا نماز نخواند یا روزه نگرفت، نه از روی طغیان است، اگر زورش به شکمش نرسید، یا شهوت بر او غالب شد، بعدش هم پشیمان می شود و با شرمساری می گوید:

چگونه سر ز خجلت بر آورم بر دوست

که خدمتی به سزا نیامد از دستم

و بدانید هر دلی که خاضع شد، والله آتش جهنم مناسب او نیست. دل لطیف با آتش جهنم مناسبت ندارد. جهنمی چه کسی است؟ هر قلدری هر سفت و سختی که بگوید:«به من می گویی این حرفها را؟! بینداز دور؛ اینها کهنه شد!». جهنمی کسی است که تا بگویند فلان کار گناه یا حرام است، علی از این کار پرهیز داشته، بگوید:« برو این حرف ها را بینداز دور!» وقفتی به او می گویند که مرگ و آخرت هم هست، گناه نکن! داد می زند که برو کنار؛ برو به فکر خودت باش؛ ولم کن این حرف ها کهنه شد! کی از آن عالم آمده که خبر بیاورد. هر چه سر هر کس آمد سر ما هم بیاید. شخص جهنمی طاغی و دل سخت است، ولی دل شیعه ی علی لطیف است، غلظت ندارد حدت و تندی ندارد. مثل آقایش علی است، در نهایت لطافت است، تسلیم حق است، هوی و هوس او رفته پی کارش. حب علی آمده، خودخواهی و خودپرستی رفته پی کارش.

آقایان و خانم ها! سعی کنید که حب علی در دلتان جای بگیرد و زیاد شود و آن را به همراه خود به سرای باقی ببرید.

با شیر اندرون شد و با جان به در درود.

اگر این گونه شد، سعادت کامل متعلق به شماست.

منابع: کتاب «قصه‏ های تربیتی چهارده معصوم» نویسنده: محمد رضا اکبری
و مجله خیمه - شهریور 1383 - شماره 15 - منبر

[1] . سفینة النوار، ج 2، ص 364.
[2] .بحارالانوار، ۶۵/۱۵۶
.

نسخه امیرالمومنین علی (ع) برای درمان بیماری گناه

وقتی امیرالمومنین علی (ع) در یکی از کوچه های بصره می گذشت ،جمعیت فراوانی را دید نزدیک رفت میان جمعیت جوان خوشرو دید که با لباس پاک و آراسته و دارای متانت و وقار و عزتی مخصوص روی چهار پایه ای نشسته و مردم برای اینکه از او استفاده کنند از هم  نوبت می گرفتند،در میان مراجعین کسانی بودند که شیشه هائی بدست داشتند و بر او عرضه می کردند. درون شیشه ها خون یا ادرار و یا بعضی دیگر از مایعات بدن بود،طبیب جوان به آن شیشه ها نگاه می کرد و برای صاحب هر یک بر حسب آنچه می فهمید دارو یا دستور می داد.

امام علی (ع) جلو رفت و سلام کرد و فرمود:خدایت رحمت کند آیا برای درد گناه دارویی همراه آورده ای؟

طبیب گفت:مگر گناه درد یا بیماری است؟

امیر المومنین (ع) فرمود: آری گناه بیماری است و مردم را به زحمت انداخته است.

طبیب مدتی سر به زیر انداخت و ساکت ماند گوئی در اندیشه عمیقی فرو رفته است.

امام سوال را تکرار کرد و جوان ساکت بود بعد از مدتی سر بلند کرد و گفت قربانت من که چیزی نمی دانم آیا شما داروی گناه را می شناسید؟

امیر المومنین (ع)فرمود:من داروی گناهان را می شناسم و درمان می کنم.

طبیب گفت:ممکن است برای ما توصیف بفرمائید؟

امیر المومنین(ع) فرمودند: بلی ، از اینجا برخیز و به بوستان ایمان برو و چون وارد شدی مقداری از ریشه نیت  و دانه های پشیمانی و قدری از برگ تدبر و تخم ورع  و میوه فهم و اندازه ای از شاخه های یقین و مغز اخلاص  و پوست اجتهاد  و مقداری هم ساقه های انابه  و  زهر برگردان  تواضع گرفته همه را با حواس جمع  با دلی متوجه و فهمی سرشار  با انگشتان  تصدیق و کف توفیق  میان  طشت تحقیق  می ریزی  و با آب چشم هایت  شستشو میدهی و  تمام آنها را میان دیگ امید ریخته  با آتش اشتیاق می جوشانی آنقدر تا مواد زائد رسوبش جدا شود و عصاره و خامه حکمت بدست بیاید سپس آنرا گرفته و در بشقاب رضا و تسلیم ریخته باد نفخ  و نسیم  استغفار بر آن میدمی تا پیشتر از آنکه فاسد شود خنک گردد و این شربت گوارا  می شود نفس را،در جائی که آدمی نباشد و جز خدا تو را نبیند می نوشی این است داروئی که گناهان را ساکن و جراحات معصیت را التیام  می بخشد چنانکه اثری از آن باقی نمی ماند.

طبیب با شنیدن این کلمات ادب و اخلاص و عجز و کوچکی خود را به ساحت مقدس امیر المومنین (ع) تقدیم کرد.

منبع: روض الریاحین از یافعی ـــ صفحه 42

از بین رفتن گناهان با محبت امیرالمؤمنین علیه السلام


پیامبر خدا صلی الله علیه و آله:
حبّ علىّ یأ کل الذنوب کما تأکل النار الحطب.
همان‌گونه که آتش هیزم را از بین می‌برد، عشق به علی گناهان را از بین می‌برد.
تاریخ مدینة دمشق - ج 79 /جزء42/ ص244.
جالب اینجاست که منبع فوق از اهل سنت است.
در حدیث دیگری فرمودند:
ذکر علىّ (ع) عبادة.
یاد علی (ع) عبادت است.
تاریخ مدینة دمشق، ج ‏42، ص 356
 بنده اهل کلیپ دیدن نیستم. فرصتش رو هم ندارم اما این کلیپ رو بیش از ده بار دیدم و لذت بردم ، توصیه میکنم شما هم ببینید.
مشاهده در آپارات

چهل حدیث در موضوع گناه از حضرت امیرالمؤمنین علی علیه السلام

 

نشر اول: چهارشنبه, ۱ بهمن ۱۳۹۳، ۰۲:۲۵ ب.ظ

باز نشر: 6/4/95 مصادف با 21 رمضان شب شهادت حضرت

الحمدلله که توفیق شد به مدد حضرت امیرالمؤمنین علی علیه السلام چهل حدیث در موضوع گناه از حضرت امیرالمؤمنین علی علیه السلام به مناسبت عید سعید غدیر جمع آوری نمایم. باشد که مورد رضایت و خشنودی پروردگار متعال و مولایمان امام غریب حضرت ولی عصر عجل الله تعالی فرجه الشریف واقع شود. و با آرزوی اینکه هر روزمان عید باشد، همانطور که حضرت امیرالمؤمنین علی علیه السلام فرمودند: «کُلُّ یَومٍ لا یُعصَی اللهُ فیهِ فَهُوَ یَومُ عیدٍ؛ هر روزی که در آن گناه نشود همان روز ، روز عید است»(مستدرک / حدیث 6679)» هر روزمان عید باشد.

انشاءالله

در ذیل 40 حدیث در 6 موضوع کلی و در 33 موضوع جزئی گرد آوری شده است که با کلیک بر روی موضوعات می توانید به حدیث مورد نظر پرش نمایید:

درباره حقیقت گناه

گناهان، همچون اسبانی چموش

هدف وسیله را توجیه نمی کند

تشویق به ترک گناه

شاهد جرم و قاضی یکی است!

دورى از گناه بهتر از انجام کار خوب

تعجب از کسانی که از غذای آلوده پرهیز می کنند اما از گناه نه!

لزوم پرهیز از همه گناهان بخاطر مخفی بودن خشم پروردگار در معاصی

درباره اقسام گناهان

از گناهان کبیره

از بزرگترین گناهان

بزرگترین گناهان کبیره

کوچک شمردن گناهان صغییره از  گناهان کبیره است

عوامل فرو رفتن در گناهان

تقسیم گناهان به قابل آمرزش، غیر قابل آمرزش و نامعلوم

زشتی شاد بودن به گناه

درباره آثار گناهان

گناه موجب سنگدلی و خشکیده شدن اشکها

گناه موجب تعجیل کیفرها

گناه موجب زوال نعمتها و آسایش زندگی

گناه موجب نزول بلا، کم شدن رزق و بروز مصیبتها

گناه موجب نزول بلا بر جسم یا مال یا فرزند و یا همسر

از گناهان زود کیفر

از گناهان شتاب بخشنده مرگ

لذت از گناه از موجبات ذلت

خدا و گناهکار

پرده پوشى خدا نسبت به گنهکار

گناه یک، حسنه ده!

درمان و پیشگیری از گناه

مرض،دوا و شفای انسان

داروى گناهان

نحوه پاک شدن شیعیان از گناهان

گرفتاری دنیا عامل سقوط گناهان

بیمارى کودکان کفاره گناهان والدین

اعمال خیر از بین برنده گناهان

از کفّاره ‏هاى گناهان‏ بزرگ

سه کاری که انسان را از گزند شیطان و هر بلایى در امان می دارد

راه مصون شدن از خو گرفتن به گناه‏

حقیقت توبه

برخورد حضرت امیرالمؤمنین علیه السلام با روزه خواری

یکى از شاعران زمان امیرالمؤ منین علىّ علیه السلام به نام نجاشى در ماه مبارک رمضان ، آشکارا شراب خمر آشامید؛ پس او را نزد امام علىّ علیه السلام آوردند.
حضرت دستور داد تا او را صد ضربه شلاّق زدند و سپس او را به حکم آن بزرگوار زندانى نمودند؛ و چون فرداى آن روز شد، وى را از زندان بیرون آوردند و هشتاد شلاّق دیگر بر او زدند.
نجاشى اعتراض کرد : چرا زندان و هشتاد شلاق اضافى زدید؟
حضرت فرمود: چون حرمت ماه رمضان را شکستى و علنى با حرام روزه خوارى کردى .

منبع: تهذیب الا حکام : ج 10، ص 94، ح 19 به نقل کتاب : چهل داستان و چهل حدیث از أمیر المؤمنین علی علیه السلام /عبداللَّه صالحی‏

پیشنهاد رشوه به حضرت امیرالمؤمنین علی علیه السلام

در نهج البلاغه علی‌علیه السلام بعد از آنکه داستان برادرش عقیل را که فقیر شده بود و نزد امام‌علیه السلام آمده تا چیزی بگیرد، را نقل نموده می‌فرماید:

درندگی زبان

امیرالمؤمنین على علیه السلام :

اَللِّسانُ سَبُعٌ إِن خُلِّىَ عَنهُ عَقَرَ؛
 
زبان، درنده اى است که اگر رها شود، گاز مى گیرد.

زبان باشد چو حیوان درنده - که کار او بود همچون گزنده
اگر غافل شوی از او زمانی - زند زخم فراوانت بآنی

نهج البلاغه،کلمات قصار  60

حال و روز خیاطان خائن به مردم در روز قیامت/ از فرمایشات امیرمؤمنان علی علیه السلام


متأسفانه کم فرشی و کم گذاشتن در کار و خیانت به اموال و اعتماد مردم در بسیاری از مشاغل از مکانیکی و خیاطی و کارهای خدماتی گرفته تا شغل مقدس معلمی و مشاغل اداری بی داد می کند.

در ادامه به حدیثی  از امیرمؤمنان علی علیه السلام در مورد شغل خیاطی اشاره می شود که می توان توصییه های موجود در این حدیث را به تمام مشاغل تعمیم داد.

بعضى از محدّثین و مورّخین آورده اند که:
روزى امیرالمؤ منین علىّ بن ابى طالب صلوات اللّه و سلامه علیه ، در بازار شهر کوفه ، عبورش به یک مغازه خیّاطى افتاد.

بخل بدتر است یا مال مردم خوردن!؟؟

حضرت امیر مؤمنان علیه السلام شنید که مردى مى‏ گوید: بخیل، معذور‌تر از کسى است که حقّ دیگران را مى‏ خورَد.

پس به او فرمود: «اشتباه مى‏کنى. ظلم کننده حق‏خور، بسا که توبه کرده، طلبِ آمرزش کند و حق را به صاحبش برگردانَد، در حالى که بخیل، هر گاه بخل ورزد، از دادن زکات و صدقه، خوددارى مى‏ورزد، به خویشاوندانش کمک نمى‏کند، از میهمان، پذیرایى نمى‏کند، در راه خدا، انفاق نمى‏کند و از دیگر نیکى کردن‏ها، خوددارى مى‏ورزد. وارد شدن بخیل به بهشت، ممنوع است».

متن عربی:

۱ ۲ ۳
بسم الله الرحمن الرحیم
حضرت امیرالمؤمنین امام علی علیه السلام:
الذُّنوبُ الدّاءُ، و الدَّواءُ الاستغِفارُ، و الشِّفاءُ أن لا تَعودَ.
گناهان بیماری‎اند و دارو استغفار است و شفایش به این است که به گناه باز نگردند.
با توجه به حدیث شریف بیماری جامعه ما و افراد آن گناه است و بدترین بیماری آن است که صاحب آن از وجودش مطلع نباشد یا آنرا بیماری نداند.
سعی بنده این است که به عنوان یک طلبه علوم دینی به انجام وظیفه در جبهه جهاد جنگ نرم به معرفی مصادیق، ریشه ها و علل بروز گناهان، آثار و عواقب دنیوی و اخروی، معرفی راه های پیشگیری و درمان گناه بپردازم.
در ضمن محوریت با بحثهای گناهان شایع و مبتلی به است.
باشد که مرضی رضای پروردگار متعال و باعث خشنودی مولایمان حضرت ولی عصر عجل الله تعالی فرجه الشریف واقع شود.
موضوعات
پیوندها

طراح و مدیر سایت:سید محمد علوی زاده

کپی برداری از مطالب با ذکر منبع و افزودن لینکش سایت باعث امتنان و مسرت است و بدون آن بلامانع.