پرسش:
اگر روابط دختر و پسر صمیمی باشد دیگر بحث شهوت در کار نیست و آنهایی که این روابط را منع می کنند در واقع با اصل صمیمیت و تعهد مخالفت می کنند و برای کار خود دلیل معقول و شرعی ندارند.
- دوشنبه ۱۹ آبان ۹۳
- ۱۷:۲۷
- ۲۳۲۲
- ۰
سیصد و سیزده فدائی منجی انسانهایی هستند حلال زاده، با تربیتی درست، با ایمانی استوار چون کوه، دارای کسب حلال و گوش،چشم،زبان،شکم و دامن پاک
پرسش:
اگر روابط دختر و پسر صمیمی باشد دیگر بحث شهوت در کار نیست و آنهایی که این روابط را منع می کنند در واقع با اصل صمیمیت و تعهد مخالفت می کنند و برای کار خود دلیل معقول و شرعی ندارند.
یکی از سؤالاتی که در قبر توسط نکیر و منکر از انسان پرسیده می شود این است که «جوانی و عمرت را در چه راهی مصرف کردی؟؟؟؟»
مسلما بسیاری از ماها به این مطلب توجه نداریم و عمرمان را بیهوده تلف میکنیم!
نمی دانم دقیقا اتلاف وقت و عمر تحت چه گناهی واقع می شود!؟؟ لهو و لعب؟؟ اسراف یا ...
ولی به هر حال عمر و جان انسان با ارزشترین موجودی اوست و بیهوده مصرف کردن آنهم هر چه نامیده شود و تحت هر گناهی واقع شود، با توجه به اینکه شیء با ارزشی را به نابودی می کشاند گناه بزرگی خواهد بود.
ما در اینجا اسم این کار را اسراف عمر می گذاریم.
در این رابطه گزارش بسیار زیبایی به نقل از قاصد نیوز تقدیم شما می شود!
رسانههای اجتماعی شما را «مصرف» میکنند!!
به گزارش گناه شناسی به نقل از «قاصدنیوز»حجت الاسلام دکتر مهدی نخاولی مفسر، محقق و پژوهشگر علوم قرآنی و مدیر مؤسسه راه حق مشهدمقدس در مراسم شب های هفتم و هشتم محرم به بیان نکاتی مهم پیرامون ابزارهای ارتباطی جدید پرداخت. توجه به این نکات در فضایی که این ابزارها با سرعت و بدون توجه به پیوستهای فرهنگی و آموزش سوادرسانه ای در حال فراگیری است، برای آنانی که به دنبال استفاده هوشمندانه از این ابزارها هستند امری لازم و موردنیاز است.
به گزارش گناه شناسی به نقل از تراز : احتکار در لغت به معنای نگهداری طعام به انتظار گران شدن آن است. جوهری در صحاح گفته: "الاحتکار: جمعُ الطعامِ و حبسه یَتَربّصُ به الغلاء؛ جمع کردن و انبار کردن طعام به انتظار گران شدن." در بیشتر فرهنگهای لغت اصلی و معتبر زبان عربی نیز نزدیک به این معنا برای آن گفته شده است. در اصطلاح نیز احتکار عبارتست از حبس گندم، جو، خرما، کشمش و روغن حیوانی و خودداری از فروش آنها.
فحش و ناسزاگویی از گناهان بزرگ است که در آیه ده سوره حجرات، خداوند آن را نهی نموده است و پیامبر اکرم صلی الله علیه وآله فرمود که ورود به بهشت بر هر کسی که فحش و ناسزا گوید، حرام است.( کنزالعمال، ج3، ص598)
یکی از شاگردان رجبعلی خیاط می گوید: روزی با جناب شیخ و چند نفر درکوچه امامزاده یحیی در حال عبور بودیم که یک دوچرخه سوار بایک عابر پیاده برخورد کرد. عابر به دوچرخه سوار اهانت کرد و گفت: خر. جناب شیخ گفت: بلافاصله باطن خود او خر شد.
یکی از نابهنجاری های اجتماعی که در جامعه بسیار رواج یافته و به صورت پدیده ای در همه جا حتی در میان کودکان و نوجوانان و حتی بزرگ خانواده بروز پیدا کرده است، مسأله دشنام و ناسزا با الفاظ رکیک و زشت است که باعث دشمنی و متلاشی شدن بنیان خانواده می شود. در این نوشتار آثار سوء دشنام گویی در خانواده ازدیدگاه قرآن و روایات تحلیل و تبیین شده است.
طراح و مدیر سایت:سید محمد علوی زاده
کپی برداری از مطالب با ذکر منبع و افزودن لینکش سایت باعث امتنان و مسرت است و بدون آن بلامانع.