عجیب است!
ما از این که سر مطهر اباعبدالله را در مجلس شراب بردند متاثر میشویم اما گاهی در همین مجالس برای اینکه دوستمان متاثر نشود شادی و پایکوبی میکنیم. ما واقعا عزادار حسینیم؟
- يكشنبه ۱ آذر ۹۴
- ۰۰:۰۵
- ۸۶۷
- ۰
سیصد و سیزده فدائی منجی انسانهایی هستند حلال زاده، با تربیتی درست، با ایمانی استوار چون کوه، دارای کسب حلال و گوش،چشم،زبان،شکم و دامن پاک
عجیب است!
ما از این که سر مطهر اباعبدالله را در مجلس شراب بردند متاثر میشویم اما گاهی در همین مجالس برای اینکه دوستمان متاثر نشود شادی و پایکوبی میکنیم. ما واقعا عزادار حسینیم؟
قلبی که با گره خوردن به نام عباس، به آرامش و امنیت میرسد، دیگر برای گرم کردن سردی تنهاییش به موسیقی چه نیازی دارد؟ آرامش در نام اوست ما را به آرامش دروغین موسیقی چه کار ؟!
جوابی از امام رضا (علیه السلام) :
جز این نیست که از جمله زیباترین زیباییها، موی نیکو و نغمه صدای خوش است.[1]
آن طور که از روایات بر میآید دو نوع نغمه و آوای خوش در بهشت وجود دارد یکی صدایی است برخاسته از طبیعت بهشت که شامل صدای پرندگان بهشتی ،جریان آب نهرها و صدای آبشارها ،سرود برگها و چرخش نسیم در بین گیسوان درختان و...است و دیگری صدای نوازندگی و خوانندگی مخصوص بهشتی.
امیرالمؤمنین در توصیف بهشت سخنانی فرمودند و ضمن آن به اصوات دلنشین برخاسته از طبیعت بهشت این طور اشاره فرمودند: فلو رمیت به بصر قلبک نحو ما یوصف لک منها لعرفت نفسک عن بدایع ما أخرج إلی الدنیا من شهواتها و لذاتها و زخارف مناظرها بالفکر فی اصطفاف أشجار غیّبت عروقها فی کثبان المسک علی سواحل أنهارها.[2]
برای پرش به مطلب مورد نظر روی آن کلیک کنید!
3. نگاهى به تاریخچهىِ غنا و موسیقی
4. دیدگاه قرآن کریم دربارهىِ غنا و موسیقى
6. 1. روایات تفسیرى آیهىِ سوره حجّ
6. 2. روایات تفسیرى آیه سوره لقمان
6. 3. روایات تفسیرى آیه سوره فرقان
الف) به صورت تک خوانی و جمع خوانی
ب) خواندن متن برخی ترانه ها بدون موسیقی
غنا عبارت است از کشیدن صدا در صورتی که با ترجیع و طرب همراه بوده و مناسب با مجالس لهو و لعب و آلات لهوی باشد.[1]
آیت الله بهجت (ره)
غنا کشیدن صدا و گردش آن در حنجره است به گونه ای ویژه که طرب آور بوده و به علت شدت شادمانی به واسطه ی خیال وصول به محبوب و یا حزن و اندوه به واسطه ی خیال فراق و دوری او، موجب سبکی در انسان گردد و علامت آن مناسبت داشتن با مجالس اهل فسوق می باشد.
و موسیقی مطرب استماع(گوش دادن به) آن هم حرام است، و تشخیص در مطرب بودن آن با خود مکلّف است.
رقص به تمام انواع آن اشکال دارد.
استفتائات موجود در واحد پاسخ به سوالات جامعة الزهراء(قم)
در صورت صدق رقص- چه محلّی باشد چه کلاسیک- حکم رقص را دارد. والله العالم
استفتائات موجود در واحد پاسخ به سوالات جامعة الزهراء(قم)
وَ مِنَ النَّاسِ مَنْ یَشْتَرِی لَهْوَ الْحَدِیثِ لِیُضِلَّ عَنْ سَبِیلِ اللَّه بِغَیْرِ عِلْمٍ وَ یَتَّخِذَها هُزُواً أُولئِکَ لَهُمْ عَذابٌ مُهِینٌ[1]
و بعضى از مردم سخنان بیهوده را مىخرند، تا مردم را از روى نادانى، از راه خدا گمراه سازند و آیات الهى را به استهزا گیرند؛ براى آنان عذابى خوارکننده است!
بعضى از مفسران گفتهاند: آیه مورد بحث، درباره «نضر بن حارث» نازل شده است.
او مرد تاجرى بود که به «ایران» سفر مىکرد، و در ضمن، داستانهاى «ایرانیان» را براى «قریش» بازگو مىنمود، مىگفت: اگر «محمّد» براى شما سرگذشت «عاد و ثمود» را نقل مىکند، من داستانهاى «رستم و اسفندیار»، و اخبار «کسرى» و سلاطین عجم را باز مىگویم!، آنها دور او را گرفته، استماع قرآن را ترک مىگفتند.[2]
مرگ همواره از مسائل پیچیده و مرموزی است که آدمی را به طور ناگهانی غافلگیر کرده و در دوران حیات سوالات متعددی را در ذهن آدمی ایجاد می کند. پدیده ای که گریزی از آن نیست و هر موجود زنده ای روزی با آن روبه رو می شود.
الإمامُ الصّادقُ علیه السلام : یَعیشُ النّاسُ بإحسانِهِم أکثرَ مِمّا یَعیشُونَ بأعمارِهِم ، ویَموتُونَ بذُنوبِهِم أکثرَ مِمّا یَموتُونَ بآجالِهِم .امام صادق علیه السلام : مردم بیش از آن که با عمر خود زندگى کنند، با احسان و نیکوکارى خویش مىزیند. و بیش از آن که به سبب فرا رسیدن اجل خود بمیرند، بر اثر گناهان خویش مىمیرند.( بحار الأنوار : 5/140/7)
طراح و مدیر سایت:سید محمد علوی زاده
کپی برداری از مطالب با ذکر منبع و افزودن لینکش سایت باعث امتنان و مسرت است و بدون آن بلامانع.