لذت بردن از گناه و شادمانی هنگام انجام گناه، از اموری است که موجب کیفر بیشتر می شود. در حالی که بنده اگر عنان نفسش را از دست بدهد و مرتکب گناهی گردد باید از عاقبت گناه و عذاب پروردگار ترس و وحشت داشته باشد.
این گناه تحت عنوان گناه «الْأَمْنُ مِنْ مَکْرِ اللَّهِ» یا «امنِ از مَکرُ الله» هم قرار می گیرد.
به این روایتها توجه کنید:
امیر مؤمنان علی علیه السّلام فرمود:
شَرُّ الْأَشْرَارِ مَنْ یَتَبَجَّحُ بِالشَّرِّ؛
بدترین بدها کسی است که به انجام بدی خوشحال گردد.[1]
و نیز فرمود:
- دوشنبه ۴ مرداد ۹۵
- ۱۳:۱۰
- ۸۳۴
- ۰